مرسانا مرسانا، تا این لحظه: 14 سال و 1 ماه و 29 روز سن داره

سالهای رنگین من

دلتنگ خونه

  زائر کوچولوی مامان سفر یک ماهه ما به اتمام رسید و دیشب برگشتیم سر خونه زندگی خودمون  طفلک بابایی واسه اینکه شما اذیت نشی اینهمه راه اومد دنبالمون سفر خوبی بود شمام که حسابی شیطون شدی دیشب که وارد خونه شدیم مبهوت بودی به در و دیوار خونه نگاه میکردی یعد بردمت تو اتاق خودت گذاشتمت جلو اسباب بازیات چند لحظه فقط نگاشون کردی و بعد آروم آروم دست تو بردی جلو و یکی یکی برشون میداشتی و از سر ذوق میخندیدی الهی من فدات شم شمام دلت واسه خونه تنگ شده بود. دیگه دخترکم تنها شدیم خونه خاله خیلی بهت خوش گذشت همه هواتو داشتن و شمام خوب دل بردی . مرسانا جون از خاله ایی به خاطر همه زحمتاشون تشکر میکنه    ...
25 شهريور 1392

سفرمشهد

دختر نانازم امروز من و شما با هم میریم مشهد انشالله. اولین سفر بدون بابایی میریم خیلی ناراحتم ولی بابایی نمیتونن با ما بیان ما با دایی جون میریم از الان دلم واسه بابایی تنگ میشه انشالله هفته دیگه بابایی میاد پیشمون.  این عکس تو راه ازت گرفتم عشق مامان ...
28 مرداد 1392

نمای چشمهای تو

   چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو     نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو        به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم              دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو      و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را   اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو        تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم      به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو    ...
26 مرداد 1392

کودک من

دختر خوشکل مامان نفسم این روزها خیلی شیرین تر شدی خیلی اینقدر که یه لحظه حاضر نیستم ازت چشم بردارم یه روز که میخواستم با مینا و نیوشادختر دایی هات برم بازار منیر جون شما رو نگه داشت تا من راحت باشم ولی باور کن موقعی میخواستم خداحافظی کنم اشک تو چشمام جمع شده بود ولی دیگه نمیشد کاریش کرد وای مامانی من از مهر چه طوری برم مدرسه از الان غصه میخورم کاش میشد سر کار نرم کاش میشد تموم لحظه هام با نفسای گرم تو سپری بشه . ما ادمها چه قدر عجیبیم هیچ چیزیمون قابل پیش بینی نیست هیچ وقت مطلق نیستیم تموم کارامون نسبیه یه روز خسته از گریه های کودکانه یه روز خسته از بازیهای روزانه یه روزم عاشق و دیوانه عشق مامان بعضی وقتها بی حوصله میشم ...
24 مرداد 1392